مادر سپید

مادر یک روشندل

خیلی ساده

اردیبهشت۸

سلام
بعضی وقتا ابتدایی ترین عادت های یا رفتارهای زندگی اینقدر برایم پیش پا افتاده ست که فکر نمیکنم شاید پسرک روشندلم آن را نداند و لازم باشه من به طور عینی و ملموس برایش توضیح دهم که دلایل برخی از رفتارها یا اعمال چیه !!!
نه ، فکر نکنید درباره یکی از رفتارهای اجتماعی غیر متعارف صحبت میکنم !!! خیلی ساده ست !
ماجرایی که امروز با حسن داشتم تلخ بود اما سخت نبود .. سخت نبود چون طرف صحبتم حسنه . پسر عاقلی که خیلی بیشتر از سنش منطق داره هر چند هنوز بخشهایی که ذهنش کودکانه و بکر باقی مونده …
مدتی هست که امتحانات میان ترمش شروع شده این چند روز دروس رو روی نوار با حضورش میخونم که وقت بیشتری برای کارهای دیگه م داشته باشم . معمولا هم این خواندن روی نوار بیشتر از ۱ ساعت طول نمیکشه . بعد از یکی دو بار گوش دادن کاملا به مطالب مسلط میشه . امروز ازم پرسید مامان یه سئوالی ازت دارم تو چطور به این تندی خط میبری و تند تند روی نوار میخونی ؟!!!
داخل پرانتز :( از اونجا که نابینایان برای خواندن بریل رو لمس میکنند به اصطلاح خواندن که ما به کار میبریم خط بردن میگند .)
یکی از اون سئوالهایی بود که آوار رو سرم خالی میکنه ! تازه فهمیدم حسن نمیدونه که کتابهای ما نیازی به خط بردن یا لمس کردن نداره ! کتاب علوم حسین دم دست بود بهش دادم گفتم ببین تو این صفحه چیزی نوشته ؟ و صفحه ایی رو باز کردم . لمس کردو گفت نه خالیه ! براش توضیح دادم که تصویر صفحه چیه و همینطور چند صفحه دیگه رو باز کرد و لمس کرد و توضیح تصاویرش رو شنید …
براش توضیح دادم بینایان برای خواندن نیازی به خط بردن و دست کشیدن ندارند و با چشم هاشون خط رو دنبال میکنند .
و صحبتمون به اینکه نزدیک بینی چشم و دوربینی و آستیگماتیسم چیه و فرق نوع بینایی افراد عینکی با کم بینایان چی هست ختم شد ..
خیلی ساده ست ! آدم چه میدونه که باید چی به بچه ش یاد بده ؟!!!
خیلی ساده ست … این جمله فقط یه دلداری برای ناآگاهی های خودمه !
تا بعد .